Donderdag 21 Januari 2021

Lieve familie en vrienden,

Hoog tijd om jullie allemaal weer op de hoogte te brengen hoe het hier in de Kalahari reilt en zeilt.


We zijn hard op weg naar het eind van dit bizarre Corona-jaar. Maar we zijn dankbaar voor wat we allemaal hebben kunnen doen, en voor de toegenomen bewustheid onder de mensheid dat we eens zullen sterven. Dat geeft allerlei vragen over de inhoud en het doel van het leven, en dat is goed. We bidden dat veel mensen tot de Heere gedreven zijn en Hem gevonden hebben als Redder en Zaligmaker, of dat nog zullen doen. Het leven is te kort om zo maar voorbij te laten gaan, en op te laten gaan in allerlei onbelangrijke bezigheden, zonder dat de Heere als de grote Immanuël de eerste plaats heeft in mensenlevens. Mag uw/jullie en ons werk gezegend worden tot uitbreiding van Zijn Koninkrijk.

Dankdag!
In Nederland waren we gewend aan bid- en dankdagen. Dit kent men hier helemaal niet. De eerste jaren hielden we er ons trouw aan, maar op een gegeven moment leef je vooral hier en vergroei je met de feestdagen die men in Botswana viert. Dat is bijvoorbeeld ook zo met tweede feestdagen - die men hier niet kent.
Maar bidden en danken blijft belangrijk. En op 11 november wordt altijd de wereldwijde Wycliffe Gebedsdag gehouden. Bij elkaar komen kan dit jaar niet door de Coronacrisis, maar wat was het bijzonder dat we met 50 mensen via de computer bij elkaar konden zijn. Wycliffe en SIL van zuidelijk Afrika waren drie uren verbonden, en nog wel zonder Internetstoringen. Wat was het mooi om te zien wat er allemaal gedaan wordt in zuidelijk Afrika door deze twee organisaties. De meeste projecten zijn gelokaliseerd en gaan zelfstandig verder. Bijbelvertalingen worden uitgegeven, verhalen worden opgenomen en verspreid met AudiBibles, van Bijbelteksten worden liederen gemaakt. Onze organisaties kijken het vertaalwerk na en helpen om de Bijbel klaar te maken voor publicatie. In veel gebieden wordt aan mondelinge Bijbelvertaling gewerkt. Er wordt aan het verspreiden van de Schrift gewerkt (SE: Scripture Engagement). Op sommige plaatsen werken we ook aan het lees- en schrijfonderwijs. Het gebied strekt zich uit van Mozambique tot Angola. Wat hadden we veel om voor te danken en wat een zegeningen. We konden zelfs online via het programma ZOOM in groepjes ingedeeld worden om te bidden. Zo konden we met elkaar God de eer brengen.

Gods werk gaat door ook in de Corona-tijd. Als we naar de Turkse-vijgenboom (prickly pears) in onze tuin kijken dan komt er alleen maar in mijn gedachten, dat we Gods werk niet kunnen stoppen. Wat een pracht van leven dat doorgaat. Aan onze boom wordt geschud en dat zien we bij de San-mensen ook. Het hele Corona-gebeuren roept vragen op. Waarom gebeurt dit allemaal? Gaat de Heere al gauw terugkomen, hoe zit het met mijn leven? Heb ik alles op orde? We zien soms zulke mooie dingen. Hessel geeft Bijbelstudie aan San-mensen op de plekken waar de boeren wonen en werken. De ene keer vraag je je af: waarom doe ik het eigenlijk, zijn er nog wel mensen die Jezus willen volgen? Op een zondagmiddag stond hij echt in twijfel, of hij wel zou gaan voor die paar mensen. Toch doorgezet en beschaamd kwam hij terug. Er waren er 21. Hij had gevraagd: “Willen jullie Jezus wel volgen?” Spontaan gingen de vingers omhoog.

We worstelen er al heel lang mee dat er zo weinig mannen naar de kerk in East-Hanahai komen. Als Hessel ze persoonlijk ontmoet dan wil men de Heere wel dienen, maar om naar de kerk te komen: die stap is te groot. De B-leave groep op Urk is er in 2018 voor gaan bidden. Mannen bidden voor inkeer van mannen van East-Hanahai. Omdat men niet naar de kerk komt heeft Hessel een mannenkamp op zaterdag gehouden. Dat sprak hen erg aan, zodat er nu meer mannen naar de kerk komen en ook blijven voor de Bijbelstudie na de dienst. En toen het kamp de vorige keer niet doorging, hoorden we later van ds. Sibeko dat men heel teleurgesteld was.

Jammer dat we de foto niet kunnen delen. Zondag net voor de kerkdienst begint stoppen er twee auto’s voor de kerk in East-Hanahai. Een BX nummerbord: dat is een auto van de regering, en een auto van het leger. Ze zijn met z’n vieren, waarvan de twee soldaten gewapend zijn. Corona-controle van de overheid. Niet meer dan 50 man in de kerk. Mondkapjes op en 1 meter uit elkaar. Geen kinderen. Een kamer beschikbaar hebben met bed, als er iemand een temperatuur heeft onder of boven de restricties. Dienst niet langer dan twee uur.
Je merkte dat de hele gemeente gespannen was. De bezoekers bleven de hele dienst erbij. Hessel sprak met een mondkapje op over de gelijkenis van de talenten. Na de dienst wilden onze gasten ook nog iets zeggen. We bleken aan de regels te voldoen, een paar dingen konden verbeterd worden. Bijvoorbeeld, de emergency room moet helemaal up to date zijn. Een van de soldaten stond op en wilde ook nog wat zeggen. Geweer in de hand. We dachten, wat gaat er komen? Toen zei hij: “Weten jullie wel hoe gezegend jullie zijn. Jullie krijgen onderwijs en dit onderwijs kan je nog een beloning geven ook. Het eeuwige leven.”
Het tweede was: “Waarom laten jullie je dankbaarheid niet zien? Jullie zitten zo stijf met het zingen, uiten jullie dit niet in het zingen? Meer bewegen, daar krijg je geen Corona van.” Spontaan stond men op en liet men zien dat het ook anders kon.

Inmiddels mogen de kinderen weer naar de zondagsschool. Wat een feest!

Tot nog toe waren we een van de weinige landen die bijna geen Corona-besmettingen hadden. Als je het stipje zag op de kaart, dan vroeg je je af, hoe dit kan. De hitte kan een rol spelen. Toch, ondanks dat de overheid zo streng is, houdt niet iedereen zich aan de regels. Zo is het ook in Gantsi. Er is inmiddels een hospice waar mensen verzorgd worden. Tot nog toe lichte symptomen en geen mensen overleden (wel in en rond de hoofstad Gaborone). Op 1 december zijn de grenzen opengegaan. Wel een permit nodig, maar we zijn wel bang dat de zomervakantie die bijna begint geen goed nieuws zal brengen.

Studie en werk
Er konden weer verschillende Bijbelverhalen nagekeken en goedgekeurd worden door Hessel. De contacten via Internet gaan goed. Natuurlijk wel storingen, maar niet te vergelijken met de tijd toen we nog in D’Kar woonden.
Coby heeft een grote serie van zo’n 170 verhalen allemaal klaar om op de website te zetten. Ze werkt samen met een organisatie in Zuid-Afrika.
Daarnaast kon Hessel studeren en heeft hij verschillende hoofdstukken afgekregen. Wat een genot, wat kan een mens nog veel leren. Er komt volgens hem nooit een einde aan leren. Daar word je helemaal vrolijk van.
Daarnaast kon Coby een cursus doen over Trauma Healing, waar ook veel te leren valt. Vanuit de Bijbel zien hoe je om kan gaan met frustratie, pijn, en allerlei soorten trauma’s. Binnenkort gaat ze een workshop geven. Dit mag volgens de regels twee uur in de ochtend en twee uur in de middag.

We dachten dat de Corona-tijd wat rust ging brengen, maar dat hebben we nog niet gemerkt. We zijn dankbaar dat we hier gebleven zijn en nog zoveel kunnen doen. De hele verandering heeft impact op de mensen en er komen steeds meer vragen. Het mooie is dat de mensen naar de kerk komen en daar antwoorden voor hun vragen zoeken.

Het laatste nieuws dat we pas hoorden en waar we helemaal blij van werden: we hadden een Zoomsessie met professoren en taalkundigen in de wereld die zich met San-talen bezighouden. Er was een onderzoek gedaan welke talen gereed zijn om op de scholen te gaan invoeren. Het zou dan kunnen zijn dat er in het Naro lesgegeven wordt in de eerste jaren van de lagere school. Naro kwam er het beste uit. Er werd vol lof gesproken over zoveel materialen die geproduceerd zijn en dit voorbeeld werd genoemd om anderen te stimuleren om na te volgen. Soms is men in deze wereld niet positief over zendelingen, maar we zijn dankbaar dat zelfs een Japanse professor zei: “Dit kwam tot stand door de Bijbelvertaling, laat volgend jaar Lees- en Schrijfonderwijs nummer 1 zijn.” Er zijn nog allerlei hobbels op de weg om verder te komen, maar dit was één van onze doelen toen we begonnen.

Tot slot: we wensen u niet alleen goede Kerstdagen toe, maar een gezegende Kerstmaand: mogen we dagelijks knielen bij kribbe en kruis, om zo het nieuwe jaar in te gaan met de Heere. Laat Zijn lof meer en meer op onze lippen zijn, naar Hem maar ook naar anderen!

Hessel en Coby

 

 

 

 

Dagelijks Woord